کدام آبگرمکن برای نیازهای خانواده شما مناسب‌تر است؟ (گازی، برقی یا دیواری)

تقریباً همه ما در زندگی روزمره به آب گرم نیاز داریم، اما انتخاب سیستم مناسب برای تأمین این نیاز حیاتی خانواده، چالشی است که مستلزم بررسی دقیق سه گزینه اصلی در بازار ایران است: آبگرمکن‌های گازی (مخزن‌دار یا زمینی)، آبگرمکن‌های برقی (معمولاً مخزن‌دار)، و نسل جدیدتر یعنی آبگرمکن‌های دیواری (فوری یا بدون مخزن). در حالت کلی، اگر در منطقه‌ای با دسترسی آسان و ارزان به گاز طبیعی زندگی می‌کنید و حجم مصرفی بالایی دارید، مدل گازی زمینی یا دیواری پرفشار بهترین انتخاب از نظر صرفه اقتصادی خواهد بود؛ اما اگر محدودیت فضایی جدی دارید یا دسترسی به گاز ندارید، مدل برقی یا دیواری می‌تواند با هزینه‌های عملیاتی بالاتر اما نصب آسان‌تر، نیازهای شما را برآورده کند. انتخاب نهایی نه فقط یک مسئله مالی، بلکه ترکیبی از ایمنی، فضای در دسترس، زیرساخت منزل و عادات مصرفی شماست.

شاید در نگاه اول، تصمیم‌گیری بین این سه گزینه به نظر ساده بیاید، اما وقتی پای هزینه‌های بلندمدت انرژی، ایمنی خانواده و لحظات طاقت‌فرسای دوش آب سرد وسط می‌آید، متوجه می‌شوید که این یک سرمایه‌گذاری حیاتی است. این انتخاب، آسایش و امنیت شما را در سال‌های آینده تضمین می‌کند. در تجربه چندین ساله‌ام در حوزه تاسیسات گرمایشی، شاهد بوده‌ام که بسیاری از خانواده‌ها به دلیل نداشتن اطلاعات کافی، آبگرمکنی را انتخاب کرده‌اند که یا ظرفیت کافی برای تأمین آب گرم یک حمام همزمان را نداشته یا هزینه‌های سرسام‌آور قبض برق یا گاز را برایشان به ارمغان آورده است. ما در ایران شرق باور داریم که انتخاب آگاهانه، شروع یک زندگی راحت‌تر است.

با مطالعه این راهنما، شما نه تنها با کدام آبگرمکن برای نیازهای خانواده شما مناسب‌تر است؟ (گازی، برقی یا دیواری) آشنا می‌شوید، بلکه یاد می‌گیرید چگونه با استفاده از معیارهای علمی و تجربی، بهترین مدل را بر اساس متراژ منزل، آب و هوای منطقه و عادات حمام کردن اعضای خانواده‌تان شناسایی و نصب کنید.

چرا انتخاب آبگرمکن مناسب یک تصمیم حیاتی است؟

آبگرمکن‌ها (Water Heaters) در واقع قلب سیستم گرمایشی خانه شما هستند که وظیفه تأمین آسایش روزمره را بر عهده دارند. اما اشتباه در انتخاب، می‌تواند منجر به چندین پیامد جدی شود. اولاً، ناکارآمدی انرژی؛ آبگرمکن‌ها می‌توانند سهم بزرگی از قبض ماهانه شما باشند. یک انتخاب نادرست می‌تواند حتی تا ۳۰ درصد، هزینه‌های انرژی شما را افزایش دهد. ثانیاً، خطر ایمنی؛ خصوصاً در مدل‌های گازی، عدم توجه به استانداردها یا تهویه مناسب می‌تواند منجر به خطرات جدی مانند مسمومیت با مونوکسید کربن شود. ثالثاً، ناکارآمدی در اوج مصرف؛ هیچ چیز آزاردهنده‌تر از این نیست که هنگام شستن ظرف‌ها یا حمام کردن، ناگهان آب سرد شود. انتخاب ظرفیت و نوع مناسب، تضمین می‌کند که در لحظات پیک مصرف، آب گرم کافی در اختیار داشته باشید.

در طول سال‌ها کار با تاسیسات گرمایشی، متوجه شده‌ام که اغلب مشتریان تا زمانی که با یک قطعی ناگهانی یا نقص فنی جدی مواجه نشوند، به آبگرمکن به چشم یک سیستم حیاتی نگاه نمی‌کنند. اما حقیقت این است که عملکرد آرام و بدون مشکل آن، نتیجه یک انتخاب هوشمندانه است.

آشنایی عمیق با سه قهرمان گرمایش آب

برای تصمیم‌گیری درست، باید ماهیت و نحوه عملکرد هر یک از گزینه‌ها را بشناسیم. هر نوع آبگرمکن، ساختار، مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارد که آن را برای شرایط خاصی مناسب می‌سازد.

آبگرمکن‌های گازی (مخزن‌دار و زمینی): اسب‌های کار باستانی

آبگرمکن‌های گازی (چه زمینی و مخزن‌دار و چه دیواری و فوری) از گاز طبیعی یا گاز مایع (LPG) به عنوان منبع حرارتی استفاده می‌کنند. مدل‌های مخزن‌دار زمینی که اغلب در زیرزمین‌ها یا انباری‌ها نصب می‌شوند، حجم زیادی از آب را گرم نگه می‌دارند تا برای مصرف آماده باشد.

نحوه کارکرد مدل مخزن‌دار زمینی

این سیستم‌ها یک مخزن بزرگ دارند که توسط یک مشعل گازی در پایین گرم می‌شود. آب گرم به دلیل اختلاف چگالی به بالای مخزن صعود می‌کند. ترموستات دما را کنترل می‌کند و هرگاه دما افت کند، مشعل دوباره روشن می‌شود.

• مزایا:
  • اقتصادی بودن سوخت: گاز طبیعی معمولاً ارزان‌ترین منبع انرژی در ایران است.
  • ظرفیت بالا: مناسب برای خانواده‌های پرجمعیت با نیاز به آب گرم زیاد و همزمان.
  • سرعت گرمایش مجدد: قدرت حرارتی بالای گاز باعث می‌شود آب مخزن نسبتاً سریع دوباره گرم شود.
• معایب:
  • نیاز به فضای زیاد: مدل‌های زمینی فضای قابل توجهی را اشغال می‌کنند.
  • اتلاف انرژی (Standby Loss): آب در مخزن به مرور سرد می‌شود و سیستم مجبور است دائماً کار کند تا آن را گرم نگه دارد.
  • نیاز به تهویه: حتماً باید دارای دودکش استاندارد و تهویه مناسب باشند.

آبگرمکن‌های برقی (مخزن‌دار): آسودگی نصب و پایداری عملکرد

آبگرمکن‌های برقی مخزن‌دار عملکردی شبیه به مدل‌های گازی مخزن‌دار دارند، با این تفاوت که به جای مشعل گازی، از المنت‌های برقی برای گرم کردن آب استفاده می‌کنند.

کاربرد تخصصی آبگرمکن برقی

این مدل‌ها عمدتاً برای مناطقی که دسترسی به گاز ندارند (مانند ویلاهای دورافتاده، برخی از مناطق شمالی کشور) یا محیط‌هایی که نصب دودکش در آن‌ها دشوار است (مانند آپارتمان‌های کوچک یا کیوسک‌ها) استفاده می‌شوند. نصب آن‌ها بسیار ساده‌تر است و فقط به اتصال برق نیاز دارند.

• مزایا:
  • نصب آسان: بدون نیاز به دودکش یا خطوط گاز.
  • ایمنی بالا: خطر مونوکسید کربن صفر است.
  • انعطاف‌پذیری در نصب: می‌توانند در نقاط مختلف خانه نصب شوند.
• معایب:
  • هزینه عملیاتی بالا: برق در مقایسه با گاز طبیعی، گران‌تر است، خصوصاً در صورت مصرف بالا.
  • کندتر بودن گرمایش: المنت‌های برقی نسبت به مشعل گازی، قدرت کمتری برای گرمایش سریع حجم زیادی آب دارند.
  • وابستگی به برق: در صورت قطع برق، آب گرمی در دسترس نخواهد بود.

آبگرمکن‌های دیواری (فوری یا بدون مخزن): انقلاب صرفه‌جویی فضایی

آبگرمکن‌های دیواری (Tankless Water Heaters) که در ایران اغلب به نام “آبگرمکن‌های دیواری” شناخته می‌شوند، با مفهوم “گرمایش لحظه‌ای” کار می‌کنند. این دستگاه‌ها آب را ذخیره نمی‌کنند، بلکه تنها زمانی که شیر آب گرم باز می‌شود، گرمایش را آغاز می‌کنند.

چگونه آبگرمکن دیواری، آب را گرم می‌کند؟

زمانی که آب سرد وارد دستگاه می‌شود، سنسور جریان را تشخیص داده و مشعل قوی (گازی یا برقی) فوراً روشن می‌شود و آب را هنگام عبور از مبدل حرارتی، گرم می‌کند. این باعث می‌شود آب گرم نامحدود در دسترس باشد.

• مزایا:
  • آب گرم نامحدود: تا زمانی که سوخت یا برق تأمین شود، آب گرم قطع نمی‌شود.
  • صرفه‌جویی در انرژی: اتلاف انرژی آماده به کار (Standby Loss) وجود ندارد. فقط هنگام نیاز روشن می‌شوند.
  • صرفه‌جویی در فضا: ابعاد بسیار کوچکی دارند و روی دیوار نصب می‌شوند.
  • طول عمر بالا: به دلیل طراحی ساده‌تر و عدم وجود مخزن، معمولاً عمر طولانی‌تری دارند.
• معایب:
  • هزینه اولیه بالا: قیمت خرید آبگرمکن‌های دیواری با کیفیت معمولاً بالاتر از مدل‌های مخزن‌دار است.
  • نیاز به فشار آب مناسب: برای عملکرد صحیح، به حداقل جریان و فشار آب مشخصی نیاز دارند. در مناطقی با فشار آب پایین ممکن است دچار مشکل شوند.
  • محدودیت دبی (Flow Rate): در صورت باز بودن چندین شیر آب همزمان، ممکن است دبی آب گرم کافی نباشد یا دمای آب افت کند.

مقایسه شاخص‌های کلیدی: گازی در برابر برقی و دیواری

انتخاب بهترین مدل نیازمند مقایسه فاکتورهای کلیدی است که فراتر از قیمت خرید اولیه هستند. ما باید عملکرد، ایمنی، و هزینه‌های عملیاتی را در کنار هم قرار دهیم.

هزینه‌های اولیه و بلندمدت: کدام گزینه جیب‌تان را کمتر خالی می‌کند؟

بررسی هزینه‌ها باید در دو بخش انجام شود: هزینه اولیه (شامل خرید و نصب) و هزینه عملیاتی (قبض انرژی).

آبگرمکن‌های برقی معمولاً کمترین هزینه اولیه نصب را دارند، زیرا سیم‌کشی ساده‌تر است. مدل‌های گازی مخزن‌دار نیز نسبتاً ارزان قیمت هستند. اما آبگرمکن‌های دیواری (به‌خصوص مدل‌های باکیفیت و ظرفیت بالا) گران‌ترین خرید اولیه را دارند.

اما داستان در هزینه‌های عملیاتی کاملاً برعکس است. گاز طبیعی به عنوان منبع سوخت ارزان، باعث می‌شود مدل‌های گازی (مخزن‌دار یا دیواری) در بلندمدت بسیار اقتصادی‌تر از مدل‌های برقی باشند. اگر قرار است آبگرمکن بخش زیادی از سال فعال باشد، هزینه‌های سوخت برقی می‌تواند بسیار سنگین شود.

ایمنی و تهویه: حفظ سلامت خانواده

مسئله ایمنی در مدل‌های گازی، چه مخزن‌دار و چه دیواری، یک اولویت مطلق است. فرآیند احتراق گاز، مونوکسید کربن (CO) تولید می‌کند که گازی بی‌رنگ و بی‌بو و کشنده است.

مدل‌های گازی: حتماً باید دارای دودکش استاندارد و مجزا باشند که کاملاً عایق‌بندی شده و نصب آن‌ها توسط تکنسین مجاز انجام گیرد. استفاده از حسگرهای مونوکسید کربن در نزدیکی آبگرمکن توصیه می‌شود.
مدل‌های برقی: از نظر خطر CO کاملاً ایمن هستند، اما باید مطمئن شوید که سیم‌کشی برق منزل توانایی تحمل جریان مصرفی بالای المنت‌ها را داشته باشد تا خطر آتش‌سوزی ناشی از اتصالات برقی ضعیف وجود نداشته باشد.

ظرفیت و توانایی تأمین آب گرم فوری

نیازهای ظرفیتی شما تابعی از تعداد اعضای خانواده و عادات مصرفی است.

اگر خانواده‌ای پرجمعیت دارید که نیاز دارید دو حمام یا یک حمام و ماشین لباسشویی همزمان از آب گرم استفاده کنند، آبگرمکن‌های گازی مخزن‌دار با ظرفیت بالا (مثلاً ۵۰ تا ۸۰ گالن) بهترین عملکرد را ارائه می‌دهند، زیرا آب از قبل آماده است.

اما اگر خانواده‌ای کوچک تا متوسط هستید و می‌خواهید صرفه‌جویی انرژی حداکثری داشته باشید، آبگرمکن‌های دیواری (فوری) گزینه‌ای عالی هستند، مشروط بر اینکه دبی (Flow Rate) دستگاه انتخابی شما برای تأمین همزمان یک یا دو نقطه مصرف کافی باشد. (این دبی معمولاً بر اساس لیتر در دقیقه (LPM) اندازه‌گیری می‌شود). برای یک خانواده چهار نفره، دبی ۱۵ تا ۲۰ لیتر در دقیقه برای آبگرمکن دیواری مناسب است.

راهنمای انتخاب نهایی: کدام آبگرمکن برای نیازهای شما طراحی شده است؟

انتخاب نهایی شما باید بر اساس یک مدل تصمیم‌گیری سه مرحله‌ای باشد که شرایط واقعی منزل و منطقه زندگی شما را در نظر می‌گیرد.

معیار اول: اندازه خانواده و تعداد حمام

این مهم‌ترین معیار برای تعیین ظرفیت است.

۱. خانواده‌های پرمصرف (بیش از ۵ نفر یا ۳ حمام)

انتخاب ایده‌آل: آبگرمکن‌های گازی زمینی (مخزن‌دار) با ظرفیت بالا.
دلیل: این مدل‌ها می‌توانند حجم عظیمی از آب گرم را ذخیره کرده و در لحظات اوج مصرف، بدون افت دما به نقاط مختلف خانه آب برسانند. در غیر این صورت، مدل‌های دیواری بسیار قوی (صنعتی) مورد نیاز است که قیمت بسیار بالایی دارند.

۲. خانواده‌های متوسط (۲ تا ۴ نفر و ۱ تا ۲ حمام)

انتخاب ایده‌آل: آبگرمکن دیواری گازی با دبی متوسط تا بالا (۱۵ تا ۲۰ LPM).
دلیل: این مدل‌ها تعادل خوبی بین صرفه‌جویی در انرژی و تأمین نیاز روزانه ایجاد می‌کنند. برای یک تا دو استفاده همزمان، کافی هستند.

۳. خانه‌های کوچک یا مجردی (۱ تا ۲ نفر)

انتخاب ایده‌آل: آبگرمکن دیواری برقی یا آبگرمکن‌های کوچک برقی مخزن‌دار (مثلاً ۱۰ تا ۳۰ لیتر).
دلیل: نصب آسان، اشغال فضای کم، و هزینه‌های عملیاتی قابل قبول به دلیل حجم مصرف پایین.

تجربه عملی من نشان داده است که بسیاری از خانواده‌ها در مناطق شهری، به آبگرمکن دیواری رو می‌آورند، زیرا فضای بسیار کمی اشغال می‌کنند. اما اگر فشار آب منطقه شما ضعیف است، استفاده از یک مخزن کوچک با یک پمپ فشار قوی در کنار آبگرمکن دیواری، ضروری خواهد بود.

معیار دوم: دسترسی به سوخت و زیرساخت منزل

زیرساخت‌های موجود، گاهی اوقات انتخاب شما را محدود می‌کنند.

الف. خانه‌های با دسترسی به گاز طبیعی و تهویه مناسب

توصیه: قطعاً مدل‌های گازی (چه دیواری و چه زمینی) را در اولویت قرار دهید. صرفه اقتصادی گاز، هزینه‌های شما را در درازمدت جبران می‌کند.

ب. خانه‌هایی با مشکل دودکش و تهویه (مثلاً آپارتمان‌های بسیار کوچک)

توصیه: مدل‌های برقی. ایمنی آن‌ها بالاتر است و نیاز به دودکش ندارند. اما باید به توان برق مصرفی آن‌ها توجه کنید.

ج. مکان‌های دورافتاده یا ویلاهای فصلی

توصیه: مدل‌های برقی یا استفاده از گاز مایع (LPG) در آبگرمکن‌های گازی. مدل برقی برای کاربری‌های کم یا فصلی مناسب است، زیرا نصب و نگهداری ساده‌ای دارد.

معیار سوم: آب و هوای منطقه زندگی

آب و هوا به طور مستقیم بر راندمان سیستم‌های گرمایشی تأثیر می‌گذارد.

* مناطق سردسیر (مانند شمال غرب): دمای آب ورودی (Input Water Temperature) بسیار پایین است. آبگرمکن‌های دیواری در این مناطق با چالش روبرو می‌شوند؛ زیرا برای رساندن آب سرد ورودی به دمای مطلوب (مثلاً ۴۵ درجه سانتی‌گراد)، باید دبی جریان را به شدت کاهش دهند. در این مناطق، استفاده از آبگرمکن‌های گازی زمینی مخزن‌دار با قدرت حرارتی بالا یا مدل‌های دیواری صنعتی قوی توصیه می‌شود.
* مناطق گرمسیر (مانند جنوب): دمای آب ورودی بالا است. در این مناطق، حتی مدل‌های دیواری با دبی متوسط نیز به خوبی پاسخگوی نیازها خواهند بود و راندمان بهتری دارند.

تجربه ایران شرق: اشتباهات رایج در خرید آبگرمکن و راه‌حل‌ها

ما به عنوان متخصصان حوزه تاسیسات، اغلب شاهد اشتباهات رایجی هستیم که خریداران در هنگام تهیه آبگرمکن مرتکب می‌شوند. شناخت این موارد به شما کمک می‌کند تا از تکرار آن‌ها بپرهیزید.

۱. بی‌توجهی به فشار آب ورودی

مشکل: آبگرمکن دیواری را نصب کرده‌اید، اما در طبقات بالا یا هنگام باز کردن همزمان دو شیر، آب گرم قطع یا سرد می‌شود.
علت: آبگرمکن‌های دیواری برای روشن شدن به حداقل فشار و جریان مشخصی نیاز دارند. اگر فشار آب منطقه شما کمتر از حد استاندارد باشد، دستگاه روشن نمی‌شود یا مرتباً خاموش و روشن می‌شود (نوسان دما).
راه‌حل: اگر سیستم دیواری انتخاب شماست، باید از یک پمپ افزایش فشار آب در ورودی ساختمان یا نزدیک به آبگرمکن استفاده کنید تا حداقل دبی مورد نیاز تأمین شود.

۲. نصب آبگرمکن گازی در فضای بدون تهویه

مشکل: خطر جانی ناشی از مونوکسید کربن.
علت: در تلاش برای صرفه‌جویی در فضا، برخی افراد آبگرمکن گازی را در فضاهای کوچک، بدون دریچه تهویه یا در حمام‌های کوچک نصب می‌کنند.
راه‌حل: اطمینان حاصل کنید که هر دستگاه گازی با تهویه خارجی (استفاده از دودکش استاندارد و کلاهک H) نصب شود. در فضاهای بسیار کوچک، مدل‌های برقی تنها راهکار ایمن هستند.

۳. خرید بیش از حد یا کمتر از نیاز (Over/Under-sizing)

مشکل: خرید یک آبگرمکن کوچک برای یک خانواده بزرگ یا خرید یک آبگرمکن بزرگ برای یک نفر.
علت: نادیده گرفتن شاخص FHR (First Hour Rating) در مدل‌های مخزن‌دار یا نادیده گرفتن دبی (LPM) در مدل‌های دیواری.
راه‌حل: همیشه نیازهای پیک مصرف خانواده خود را محاسبه کنید. اگر در یک ساعت مشخص، خانواده شما ۷۰ لیتر آب گرم مصرف می‌کند، مطمئن شوید که FHR آبگرمکن مخزن‌دار شما بالای این عدد باشد. اگر آبگرمکن دیواری می‌خرید، مطمئن شوید دبی آن (LPM) برای تعداد شیرهای مورد استفاده کافی است.

نقل قول از کارشناس تاسیسات ایران شرق:
«اغلب مردم فکر می‌کنند آبگرمکن گازی دیواری خوب است، چون آب نامحدود می‌دهد. بله، درست است. اما اگر آب ورودی منطقه شما در زمستان ۵ درجه سانتی‌گراد باشد و بخواهید دمای خروجی ۴۰ درجه باشد، دبی دستگاه به نصف کاهش می‌یابد. در این شرایط، یا باید مدل خیلی قوی بخرید یا به مدل مخزن‌دار روی بیاورید.»

نتیجه‌گیری

انتخاب آبگرمکن، انتخابی بین صرفه اقتصادی، راحتی، و ایمنی است. اگر اولویت شما صرفه‌جویی در هزینه‌های انرژی و تأمین آب گرم زیاد برای یک خانواده پرجمعیت است، آبگرمکن گازی (چه زمینی و چه دیواری پرفشار) برنده خواهد بود. اگر نصب آسان، ایمنی مطلق و صرفه‌جویی در فضا برایتان مهم است و مصرف بالایی ندارید، مدل برقی یا دیواری بهترین دوست شما خواهد بود. مهم این است که انتخاب شما نه تنها بر اساس قیمت اولیه، بلکه بر اساس هزینه‌های مالکیت در طول ۱۰ تا ۱۵ سال آینده باشد.

پیشنهاد می‌کنیم که اکنون به زیرساخت‌های منزل خود نگاهی بیندازید: آیا فضای کافی برای نصب آبگرمکن زمینی دارید؟ آیا دسترسی به گاز طبیعی پایدار است؟ فشار آب منطقه شما چگونه است؟ با پاسخ به این سؤالات، می‌توانید مدل‌های غیرمنطبق را حذف کنید و تنها روی گزینه‌هایی تمرکز کنید که واقعاً می‌توانند آسایش روزمره شما را تضمین کنند. اگر همچنان بین دو مدل مردد هستید، مشاوران متخصص ایران شرق آماده ارائه مشاوره دقیق بر اساس متراژ و منطقه سکونت شما هستند.

سوالات متداول درباره کدام آبگرمکن برای نیازهای خانواده شما مناسب‌تر است؟ (گازی، برقی یا دیواری)

آیا آبگرمکن‌های دیواری واقعاً آب گرم نامحدود می‌دهند؟

بله، از نظر تئوری آبگرمکن‌های دیواری (فوری) می‌توانند آب گرم نامحدود تولید کنند، اما این موضوع مشروط به دو عامل است: ۱. دبی (Flow Rate) دستگاه: توانایی گرم کردن آب در حجم مشخص در یک دقیقه. ۲. دمای آب ورودی: اگر آب ورودی بسیار سرد باشد، برای رسیدن به دمای مطلوب، دستگاه مجبور به کاهش دبی (جریان) خروجی می‌شود. بنابراین، آب گرم “نامحدود” است اما مقدار آب گرمی که در هر لحظه خارج می‌شود، محدود است.

عمر مفید کدام نوع آبگرمکن بیشتر است؟

به طور کلی، آبگرمکن‌های دیواری (فوری) طول عمر بیشتری دارند. مدل‌های مخزن‌دار (گازی و برقی) به دلیل تجمع رسوبات آهکی در کف مخزن، معمولاً پس از ۱۰ تا ۱۵ سال نیاز به تعویض دارند، اما مدل‌های دیواری که آب را ذخیره نمی‌کنند، در صورت نگهداری مناسب می‌توانند ۲۰ سال یا بیشتر دوام بیاورند.

آبگرمکن برقی برای خانواده‌های پرجمعیت مناسب است؟

خیر، آبگرمکن‌های برقی معمولاً برای خانواده‌های پرجمعیت مناسب نیستند مگر اینکه دارای یک مخزن بسیار بزرگ باشند که هزینه اولیه بالایی دارد. هزینه انرژی برق در ایران بالاست و اگر مجبور باشید مخزن بزرگی را دائماً برای چند نفر گرم نگه دارید، قبض برق شما سرسام‌آور خواهد شد. در این موارد، مدل‌های گازی اقتصادی‌تر هستند.

آیا می‌توان آبگرمکن گازی را در داخل بالکن یا پاسیو نصب کرد؟

بله، نصب آبگرمکن گازی در فضای باز مانند بالکن یا پاسیو معمولاً مجاز است، مشروط بر اینکه محیط دارای تهویه کافی باشد و از بارش مستقیم محافظت شود. مزیت نصب در فضای باز این است که خطر مونوکسید کربن را در داخل منزل به صفر می‌رساند. اما حتماً باید از مدل‌های مقاوم در برابر سرما استفاده شود تا در زمستان یخ نزنند.